Tam temperlenmiş camlar gibi kısmi temperlenmiş camlar da dış zorlamalara ve ısıl gerilmelere karşı dayanıklıdır. Kısmi temperleme işlemi, tam temperlemede olduğu gibi aynı fırınlarda ve aynı sıcaklık derecelerinde gerçekleştirilir. Bu süreçteki temel fark, camın soğutma hızının tam temperlemeye kıyasla daha yavaş olmasıdır. Bu kontrollü soğutma, camın iç gerilim yapısını farklılaştırarak kendine özgü mekanik özellikler kazanmasını sağlar.

Kısmi temperlenmiş camlar kırılma anında, tam temperli camlara kıyasla daha büyük parçalara ayrılır. En belirgin karakteristik özelliği, kırılma sonrası oluşan her parçanın camın kenarlarına kadar ulaşması ve ortada serbest, bağımsız parça kalmamasıdır. Bu sayede özellikle cephe uygulamalarında, cam kırıldığında parçaların doğrama içerisinde kalma olasılığı yüksektir ve düşme riski önemli ölçüde azalır.

Darbe dayanımı ve mekanik mukavemeti tam temperli camlara göre daha düşük olmakla birlikte, yüzey dalgalanması ve optik bozulmaların daha az olması sayesinde görsel kalitesi daha yüksektir. Bu özellik, kısmi temperli camların son yıllarda mimari cepheler, vitrinler ve geniş yüzeyli uygulamalarda daha fazla tercih edilmesine neden olmuştur.

Kısmi temperli camların ani sıcaklık değişimlerine karşı dayanımı (ısıl şok direnci) yaklaşık 100°C’dir. Bu değer, birçok mimari ve ticari uygulama için yeterli bir güvenlik seviyesi sunar. Ayrıca kısmi temperli camlar, tam temperli camlarda zaman zaman karşılaşılan “spontan kırılma” riskini taşımaz. Bu nedenle tam temperli camlar için önerilen veya zorunlu olan ısıl banyo (Heat Soak Test) uygulamasına kısmi temperli camlarda ihtiyaç duyulmaz.